Julija Filipović (zij/haar) is een Servisch-Nederlandse regisseur en theatermaker. Geboren in een kleine stad in het westen van Servië en opgegroeid in Rotterdam, schippert ze haar leven lang tussen verschillende culturen in. De tweestrijd in haarzelf deed haar een scherp oog ontwikkelen voor de verschillen en overeenkomsten tussen mensen. In haar werk als regisseur is ze altijd op zoek naar waar twee verschillende werelden elkaar raken en met elkaar in vrede kunnen leven.

Haar interesse in mensen leidde haar naar een BA Europese Studies, waar ze onderzoek deed naar identiteit, socio-culturele structuren en de invloed van kunst hierop. Ze realiseerde zich dat ze liever verhalen vertelt dan analyseert - en belandde zo op de regieopleiding aan de Academie voor Theater en Dans, die ze in 2025 afrondde. Kritisch op de individualistische vervreemding in de moderne maatschappij, zoekt ze als theatermaker naar verhalen die botsen en schuren. Door die verhalen onder de loep te nemen en beter te leren begrijpen, hoopt ze de blik van haar toeschouwers te verbreden en vertederen - en hen uiteindelijk dichter bij elkaar te brengen. 

Filipović’s werk typeert zich als magisch-realistisch en hoopvol. Via hyperrealistische teksten, die bijna één-op-één uit het leven gegrepen lijken, trekt ze haar publiek mee in een wereld die ze kennen. Met een grootse beeldtaal creëert ze een nieuwe realiteit waar zowel personages als publiek slechts van durven te dromen. Door die twee werelden naast elkaar te plaatsen, probeert Filipović haar publiek moed in te praten om zich tot diens medemens te leren verhouden en zo een andere, eerlijkere en gezamenlijke toekomst vorm te geven. 

Ze laat zich graag inspireren door de verschillende werelden om haar heen: traditionele folklore en massagedreven internetcultuur, blaasorkesten en elektronische soundscapes, klassiek tekstrepertoire en moderne dans bevinden zich samen als gelijkwaardige elementen in haar werk.